De Coloribus / Thomas Aquinas

"Similiter etiam rationabiliter dicitur ex parte colorum, quod lividum se habet ad nigrum sicut salsum ad amarum; flavum autem ad album, sicut pingue ad dulce. In medio autem erunt hi colores: puniceus, idest rubeus, et alurgon, idest citrinus, et viridis et ciarium, idest color caelestis, ita tamen quod viride et ciarium magis appropinquant ad nigrum, puniceum autem et citrinum magis appropinquant ad album."

(Sentencia libri De sensu et sensato, X.)

"Likewise it is reasonable to say, on the side of colors, that gray is related to black as salty is to bitter; and that yellow is related to white as rich tasting is to sweet. In the middle will be these colors: punic, i.e. red; alurgon, i.e. citron; green; and cyanum or blue, i.e. the color of the sky. These are arranged such that green and blue more closely approach black, while red and citron more closely approach white."

(Commentary on De Sensu et Sensato, X.)

Noot: Thomas Aquinas citeert en becommentariseert (in tegenstelling tot Bartholomaeus Anglicus en Roger Bacon) een nauwkeurige vertaling van De Sensu et Sensibilibus (zie Aristoteles A), dat halverwege de 13e eeuw rechtstreeks uit het Grieks werd vertaald.
Het interpreteren van alurgon (violet, purper) als citrinus (citroengeel) levert echter een kleur te weinig op. De prismatische opeenvolging van de tussenkleuren die door die interpretatie ontstaat is logisch, maar de indeling met zes kleuren komt niet overeen met 'de zeven kleuren' van Aristoteles.